Ekim 1938..
Atatürk'ün sağlık durumu gittikçe kötüye gidiyor, geçirdiği koma hali günler sürüyordu. Sıkı bir tedaviden sonra komayı atlattı ve kendine gelmeye başladı. 29 Ekim günü geldi. O gün Cumhuriyetin 15. yaş günüydü. Atatürk, 29 Ekim'de Ankara'da olmayı çok istiyordu ama sağlık durumu onu engelledi. Yatağında Salih Bozok'a sürekli "Ah Ankara.. Ah Ankara'ya gidemedik.." diye yakınıyordu. Bir süre geçtikten sonra Dolmabahçe Sarayı'nın çevresinde sesler duyulmaya başlandı. 29 Ekim törenlerinden dönen Kuleli Askeri Lisesi öğrencilerini taşıyan vapur sarayın önünden geçiyordu. Öğrenciler vapurdan, "Atamızı görmek istiyoruz" diye bağırdılar. Daha sonra hep bir ağızdan İstiklal Marşı'nı ve 10. Yıl Marşı'nı söylemeye başladılar. "Çıktık açık alınla/10 yılda her savaştan.." dizeleri Dolmabahçe'nin hüzünlü duvarlarında çınladı. Atatürk, yanındakilerin yardımı ile pencerenin yakınındaki koltuğa oturdu. Öğrenciler, "Varol.. Yaşa.." tezahüratları ile etrafı çınlatıyordu. Atatürk, gözyaşlarını daha fazla tutamadı. Yanındakiler, son düşmanı ölümle savaşan bu kudretli adamın ilk kez o gün ağladığını gördüler..
Can Dündar / Sarı Zeybek

interforce

hoo


=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=